Qendër Filozofike & Kulturore

  • rrjetesoc940-350
  • sv2014
  • fot-tir-14-06-22-solsticiveror-nr
  • mesimefilozofie
  • konferenca
  • kendojmesebashku
Aktivitetet e fundit
fot-tir-14-07-14-liqeni-nr

Kontakt me Natyrën

fot-tir-14-06-22-solsticiveror-nr

Mësojmë të bashkëpunojmë

fot-tir-14-05-22-konferencatealbaninanuniversity-nr

Konferencë në Universitet

stress

4 Burimet e Stresit

Ankth, stres, presion….. janë fjalët që kanë zënë vend të fort në fjalorin e përditshmërisë sonë. Për fat të keq nuk janë vetëm fjalë, por gjendje që i jetojme pothuajse të gjithë. Ritmi i pandalshëm i jetës, problemet, komunikimi jo rezultativ, mosnjohja e vetes sonë, përplasjet me njëri-tjetrin, i zmadhojnë këto gjendje. Por, përtej zakoneve të jashtme dhe situatave stresuese të secilit, ekzistojnë dhe burime endogjene stresi, që do ti quajmë në mënyrë simbolike “Zërat e Vegjël” që na çojnë në sjellje të gabuara dhe të pakonfirmuara. Por, le ti shohim në mënyrë më analitike në artikullin që vijon. 4 BURIMET E STRESIT : ZËRAT E VEGJËL DHE TË MËDHENJ Që njeriu të zbulojë veten e tij, veten e tij të vërtet, të zbulojë se cila është esenca e tij në të vërtetë, është një gjë e vështirë, edhe pse është veprimi më me vlerë dhe më i rëndësishëm që mund të bëjë gjatë jetës së tij. Shumë prej nesh ecim në botë pa e ditur se kush jemi, nga vijmë dhe ku po shkojmë. Nuk e njohim identitetin tonë të vërtet, nuk e dimë se çfarë ka vlerë dhe çfarë nuk ka, çfarë është e rëndësishme dhe çfarë është e parëndësishme. Prandaj është e dobishme që të merremi me Filozofi. Me Filozofi nuk nënkuptojmë studimin e historisë së rrymave filozofike, të filozofëve më të mëdhenjë të të gjitha kohërave dhe teorive të tyre, por nënkuptojmë hetimin e të gjitha atyre vlerave që janë të vërteta, të rëndësishme dhe të dobishme për ne dhe për të gjithë njerëzit. Pra, në një udhëtim të tillë kërkimi ka shumë gjëra mbi të cilat duhet të kërkojmë, duke filluar nga vetë vetja jonë dhe nga natyra jonë njerëzore. Njeriu është një qënie e shumëfishtë dhe më e ndërlikuara në krahasim me mbretëritë e kaluara të qënieve në natyrë (kafshë, bimë, sende). Dallohet për formën e tij, për forcën dhe shumëllojshmërinë e emocioneve të tij, aftësine e të menduarit dhe të kuptuarit të ideve, për kalitjen e vlerave më të larta, vetëdijes dhe moralit. Përgjithësisht, do të mund ti gruponim këto 2 elementë në dy kategori, Personalitetin, që e formonë forma jonë materiale, energjia gjallëruese, ndjenjat dhe mendimet tona, dhe Njësia, që përmbanë një Intelekt më të lartë, një force përjetimi të menjëhershëm të natyrës së vërtet të gjërave (Parandjenja) dhe së fundmi Vullneti, forca që lëviz gjithçka në një rrugë ngjitëse zhvillimi drejt formave më të larta. Platoni përdorë në dialogjet e tij një figurë shumë karakteristike për këtë strukturë bazike të njeriut. Paralelizon Personalitetin me një kalë dhe Njësinë me kalorësin e kalit, duke theksuar në këtë mënyrë se brenda nesh ekziston një pjesë më e lartë dhe më me vlerë që duhet të drejtojë dhe të ngasë mjetin që kemi në dispozicionë që të lëvizim dhe të “udhëtojmë” në jetë. Një karakteristikë tjetër e këtij “kalorësi” mitik, është se dallohet gjithashtu nga Vetëdija. Vetëdija si kuptim lidhet ngushtë me Shkencë e Psikologjisë dhe një nga përcaktimet më të pastra që kemi për të është se, përbën Diturinë e gjërave rreth nesh dhe të vetes sonë. Deklarimi “unë kam vetëdije” lidhet shumë me frazën “kam dituri”. Di se kush jam, si jetoj, si sillem, çfarë nevojash kam, kam dije të së drejtës, të vërtetës etj. Gjithashtu, mund ta përngjasojmë Vetëdijen me një llambë. Llamba në realitetin tonë të përditshëm është një vegël shumë e dobishme në rastet kur nuk ka mjaftueshëm dritë përreth nesh. Na nevojitet llamba që të shohim në errësirë, që të ndriçojmë vendin që na rrethon, që të perceptojmë se çfarë ka përtej nesh, në mënyrë që të mund të lëvizim dhe të bëjmë atë që kemi zgjedhur. Duke e përdorur kështu llambën – vetëdije mund ta drejtojmë në botën tonë brendësore dhe të mund të njohim gjëra, objekte, vende të këtij “përbrënda” që nuk është edhe aq i padukshëm sa i “jashtmi”, por në esencë ,është po aq i rëndësishëm sa edhe bota jonë materiale që ndikon mbi të dhe ndërhynë në të, në një masë të madhe. Gjithashtu, duke patur parasysh se si qënie kemi një strukturë të komplikuar, dallohemi për një gamë të madhe nevojash, që janë ndryshe për çdo element të vetes tonë. Masloë, ky psikolog i rëndësishëm Amerikanë, studioi nevojat njerëzore dhe i vendosi në mënyrë hierarkike në një piramidë, duke filluar me bazën që përbënin nevojat materiale dhe duke arritur në majë që zinin vënd ato shpirtërore. Kështu, do të mund të njihnim tek vetja jonë: a) Nevoja biologjike: përmbushja e tyre na lejon të mbijetojmë dhe të jemi të gjallë. b) Nevojat e sigurisë: përmbushja e tyre na bën të ndihemi të sigurt në mjedisin ku jetojmë, të sigurtë, pa u rrezikuar prej tij. c) Nevoja për dashuri dhe njohje shoqërore, që të bëjmë pjesë në një grup dhe të bashkëjetojmë me antarët e tjerë të këtij grupi : kur ata janë të kënaqur, ne ndihemi të dashur dhe të pranuar nga anëtarët e grupit për atë që ne jemi. d) Nevoja për vetbesim dhe pavarësi: kënaqësia e tyre na jep ndjenjën e të qënit me vlerë si njerëz dhe konfirmimin që mund ta kontrollojmë ambjentin tonë, të bëjmë zgjedhje dhe ti japim drejtim jetës tonë. e) Nevoja për Vetnjohje dhe Vetrealizim : përmbushja e tyre na jep ndjenjën e të pasurit një arsye dhe një qëllim në jetën tonë, ushqejnë vlerat më të bukura dhe më të larta të njeriut, e udhëheq njeriun në jetën harmonike me veten e tij, me njerëzit përreth tij dhe Natyrën. Sigurisht që sot jetojmë në një moment historik të qytetërimit tonë ku ka shumë injorancë dhe errësirë dhe, siç përmendin shumë historianë dhe studiues të shoqërive dhe qytetërimeve, gjendemi në një mesjetë të re. këto rrethana në nivelin njerëzorë e bëjnë një çështje të vështirë realizimin e këtyre nevojave natyrale njerëzore. Dhe pasojat e një gjëndjeje të këtillë nuk janë edhe aq shumë të kënaqëshme, sepse mosrealizimi i tyre çon në zhvillimin e sjelljeve të gabuara dhe jorezultative, që në thelb i ushtrojnë presion njeriut dhe e çorientojnë. Duke iu rikthyer pamjes së parë të Vetëdijes, si një llambë dhe duke e përngjasuar Personalitetin me një dhomë të errët, do të mund të thonim se për shkak se ka errësirë dhe drita e llambës nuk është aq e fortë sa për ta ndriçuar të gjithë dhomën, krijohen pika, vende, cepa që mbeten të panjohura, të padukshme dhe të pakontrolluara. Dhe për shkak se nuk ndriçohen nga Vetëdija, veprojnë brenda nesh në mënyrë të pandërgjegjshme,domethënë pa qënë të vetëdijshëm të ekzistencës dhe të funksionit të tyre. Do ti quajmë në mënyrë simbolike këto sjellje të gabuara “Zëra të Vegjël”, sepse pa e kuptuar na bëjnë që të veprojmë në mënyrë të pakonfirmuar. Kështu nga cepi i nivelit fizik/material të personalitetit tonë, delë “zëri i vogël” “Të jesh i Fortë”. Njeriu që zotërohet nga ky zë, është i shkëputur nga ndjenjat e tij dhe mendon se të gjitha duhet ti bëjë vet. Bëhet i ashpër. Nuk i shpreh lehtë ndjenjat e tij. Nuk kërkon ndihmë, kjo për shkak se mendon se vetëm të dobëtit kanë nevojë për ndihmë e të tjerëve, ndërsa ai vetë është i fortë, ose edhe sepse mendonë se vetëm ai mund ti bejë gjërat mirë dhe në rregull. Që kjo gjëndje të vij në baraznivel, është thelbësore që njeriu ta ndriçojë këtë sjellje të pavetëdijshme me Vetëdije. Nëqoftëse e kupton saktësisht se çfarë po bën dhe pse po e bën, nëqoftëse kupton motorrët e fshehtë dhe shkaqet, në qoftë se e kupton qëndrimin e tij të gabuar, atëhere do të ketë mundësinë të zgjedhë në qoftëse do të vazhdojë të sillet në atë mënyrë ose të ndryshojë dhe ta shndërrojë këtë “zë të vogël” në të kundërtën e saj në “zë të madh” “Të jesh i qetë”. Të qënurit i qetë do t’i lejojë që të pranojë se ka mangësi, që nuk mund t’i bëjë të gjitha vetëm dhe që përfundimisht është që e bukur të pranosh ndihmën e të tjerëve. Nga cepi i errët i personalitetit tonë që lidhet me energjinë tonë jetëdhënëse dëgjohet zëri i vogël “Rraskapitu”. Njeriu që zotërohet nga ky zë ,nuk e njeh kuptimin e ritmit në veprimtaritë e tij. Ndjen se është i frytshëm nëse ato që arrin, i arrin me stërmundim, sepse punoi shumë për atë. Është një tip manjaku pune që do tu tregojë të tjerëve se punon shumë, edhe pse disa herë mundimi që ai derdh është i panevojshëm, sepse jo të gjitha gjërat kanë nevojë për një stërmundim. Pasiguria brendësori mund ta çojë drejt teprimit të gjërave, në mënyrë që vetëdija e tij të jet e zënë që të mos shohë ato që duhet të shikojë, domethënë disa të vërteta për veten e tij që me shumë mundësi janë të dhimbëshme. Ndonjëherë të jep përshtypjen se ka lindur për të punuar. Shmangia nga ky qëndrim me anë të vetëdijes dhe vullnetit, na çon tek zëri i madh “Gjej ritmin tënd”. Jo të gjitha gjërat kanë nevojë që të stërmundohemi për t’i realizuar dhe gjithashtu në kuptimin ritmik nuk është vetëm puna por edhe pushimi. Nga cepi i errët i nivelit tonë ndjesorë, del zëri i vogël “Bëji qejfin”. Njeriu që zotërohet nga ky zë nuk di ose nuk mundet të thot jo. Përpiqet gjithnjë që të pëlqehet dhe të pranohet nga të tjerët. Vesh maska që i konsideron si të pranueshme nga mjedisi i tij. Kështu shëndërrohet në diçka të rreme dhe jo autentike, duke mos mundur që të jet vetvetja. Ky lloj qëndrimi vjen si rezultat i frikës se nuk do pranohet nga të tjerët. Nga kjo gjëndje dalim vetëm nësë zhvillojmë zërin e madh “Ki besim”, që do të thotë ti besosh asaj që je, rri i vërtet përballë të tjerëve dhe ki besim se të tjerët është e mundur që të pranojnë dhe të duan pa maskat gënjeshtare dhe të kënaqshme, por me fytyrën tënde të vërtet. Nga cepi i errët i nivelit mendorë del zëri i vogël “Nxitohu”. Ky zë e çon njeriun në një stres të vazhdueshëm, në ndjenjën se koha asnjëherë nuk është e mjaftueshme për të bërë ato që do. Nuk mundet që të qetësohet fare dhe është gjithë kohës në një gjendje ankthi plot tension. Bën shumë gjëra njekohësisht duke pasur përshtypjen se po bën diçka të rëndësishme, por njëkohësisht i shmanget pyetjeve thelbësore dhe përgjigjes së tyre. E shpërndan vetëdijen e tij jashtë vetes duke humbur kështu në një nivel të madh,lidhjen me qëndrën brendësore të vetvetes. Ndryshimi i kësaj sjelljeje bëhet nëpërmjet zhvillimit të zërit të madh “Shtendosu”. Pra duhet që ta ulë ankthin dhe tensionin, të pushoj së bëri kohën që ta ndjeki, në mënyrë që të jet më natyral dhe të mund ta shijojë jetën në një nivel më të lartë. Së fundmi, nga qëndra e personalitetit, nga vetë uni jonë, del zëri i vogël “Të jesh perfekt”. Ky njeri do që ti di të gjitha, ti kontrollojë të gjitha. Do që të jet më i miri. Do që ta konsiderojë veten si njeri i madh, të ndihet i pazëvënsësueshëm dhe i domosdoshëm, bën me përsosmëri çfarë ka marrë përsipër sepse do që të duket perfekt në sytë e të tjerve. Që të çlirohemi nga pesha e këtij zëri, do të duhet që të zhvillojmë zërin e madh “Ji krijues”. Të jesh krijues do të thotë të mos jesh perfekt që të dukesh si i rëndësishëm në sytë e të tjerve, por ti drejtohesh perfeksionit tek gjërat sepse interesohesh për to dhe e konsideron si përgjegjësinë tënde që të gjitha të bëhen ashtu siç duhen. Ka modesti, përkujdesje, entuziazëm dhe dashuri kundrejt të gjitha veprimeve. Një qëndrim i tillë na bën pozitivë, të gëzuar dhe njerëz krijues, që duan që tu ofrojnë shumë gjëra të tjerëvë, por edhe vet vetes së tyre. Pra siç bëhet e qartë, zhvillimi i të ashtuquajturve simbolikish “Zërave të mëdhenj” tek vetja jonë, është një procedurë brendësore ndryshimi dhe vetpërmirsimi. Shfaqja e tyre i lejonë personalitetit tonë të konfirmohet, të fortësohet, të zgjerojë kufijtë e saj dhe të ndriçojë me ndriçimin e një Vetëdijeje që udhëheq drejt vetënjohjes, vetkontrollit dhe zotërimit të të metave tona.       Postuar me: 2014-08-05 17:07:00

harry-potter18

BOTA MAGJIKE E HARRY POTTER

Harry Potter është një fëmijë që e ka prejardhjen nga prindër të cilët janë magjistarë,por ka diçka që e dallon që në moshën foshnjore. Është i damkosur me forcën shkatërruese të së keqes. Vajti shumë pranë vdekjes,por mburoja mbrojtëse e dashurisë amësore nuk e la helmin të depërtonte brenda tij. Nga kjo përplasje u formua në ballin e tij një rrufe e kuqe nga gjaku, si ajo e Perëndisë Zeus, simbol i lavdisë dhe fitores së dëshirës për të jetuar mbi vdekjen. Dhjetë vitet e para të jetës së tij i kaloi fatkeqesisht për të, me familjen e tezes së tij…vite të vështira dhe jo të shijshme. Në një prej shëtitjeve të rralla në kopshtin zoologjikë të qytetit, u gjend përballë një boce, me të cilin mundi të fliste në gjuhën e gjarpërinjve…ishte një gjarpërfolës!…diçka të cilën nuk mund ta shpjegonte akoma. E ndërsa rridhnin ditët e zakonshme dhe pa shije të jetës së tij, një mëngjes, i vjen në mënyrë postare një ftesë e papritur për regjistrim në shkollën “Hoguarts” për magji. Që nga ai moment, e papritura zë vend dhe jeta rutinë e Harit, mbushet me ndodhitë nga më të çuditshme që do të mund të imagjnonte, jo vetëm ai vetë, por dhe miqtë e tij që gjenden përkrahë këtij nxënësi të vogël magjistarë”, (?)futen në një realitet emri i të cilit është…Hoguarts! Dhe magjia është kudo…akoma dhe muret, kanë sy dhe veshë, armatura boshe që ecin si të gjalla, fantazma si “Niku gati pa Kokë” që bëjnë parti, elf shtëpishë si Dobi, që gatuajnë në kuzhinat, portrete-rojtarë në korridoret e shtruara me gurë, që ndonjëherë ikin nga kornizat e tyre dhe që detyra e tyre është që të ruajnë kalimtarët, korniza e Zonjës së shëndoshë, apo të Baronit të Gjakosur, të cilët që të lejojnë të hysh, duhet të dish fjalkalimin p.sh. “turi derri” që është ndryshe në çdo ditë… Mësues magjie, specialistë në fusha të ndryshme, u mësojnë të rinjve dijet e tyre: mësime për bimë magjike dhe ndërtimin e porcioneve kimike, mësime transformimesh, fluturime me fshesa magjike janë disa nga lëndët e shumta. Si çdo fëmije me gjërat e tij personale, edhe Hari, ka bufin e tij, Heduig, që transmeton letërkëmbimet e tij. Armatoset me një Shkop Magjik që zbaton praktikisht fjalët magjike që ai thotë, fjalët e fuqisë që mëson nga Mësuesit e tij… “Hari tërhoqi me një lëvizje të rrufeshme shkopin e tij. Dhe para se Loghart të arrinte të nxirte shkopin e tij, bërtiti: “Afoplisius!” Loghart u hodh në ajër dhe ra mbrapa në senduqet e tij” Këtu gjen miq të vërtet, Ronin dhe Hermionën që do ta shoqërojnë dhe do ta mbështesin si vëllezër në momentet e vështira, meqënëse edhe ata i përkasin së njëjtës shtëpi si dhe ai, tek Grifardët, fëmijë që dallojnë për guximin dhe bujarinë e shpirtit të tyre…do tu japë çmimin e fitimtarit në lojën ajrore më mahnitëse, Kudiç, ku me “Nimbus 2000”, fjalën e fundit e teknologjisë magjike të fshesave flturuese…çan ajrin me një zhytje pingule dhe kap topin e vogël të artë i cili gjithashtu fluturon me një shpejtësi marramendëse! Zë miqësi me Hagrid gjigandin, që e ka prejardhjen nga një nënë që është një gjigande dhe që ka dobësi për krijesa të veçanta të cilat i rrit fshehurazi, me Nobert dragoi Norvegjez me krahët e tij të zeza e me gjëmba, Flafin qeni trekokësh, rojtari i bodrumit ku gjendet guri filozofikë, centaurë, si Bein dhe Ronan që dinë të interpretojnë lëvizjen e yjeve dhe planeteve… Merr –trashëgiminë e babait të tij- një mantel që kur e vesh bëhesh i padukshëm dhe që e përdori në disa raste që të futej në sallat e ndaluara të Hoguarts, të gjendej për shembull përpara pasqyrës “Erized” që projekton prindërit e tij të vdekur si të gjallë,që kaq shumë dëshironte… Në një skenar të tillë, Hari pas çdo vështirësie të madhe apo të vogël, i duhet që të përballet me forcat e errwta të “Ti- E Di – Kushit”, të Voldemortit, padronit të Errësirës, vrasësin e prindërve të tij, dhe shkaktari i shenjës që mbartëte në ballin e tij. Që t’ia arrijë, përdorë elementet magjikë dhe shoqërinë e tij, guximin dhe zgjuarsin e tij, mburojën mbrojtëse, forcën e dashurisë që i la mamaja e tij pak para se të vdiste, por sidomos…duke pasur përkrahë tij Dambëlldorin, drejtorin e Shkollës Hoguarts, një njeri shpirtmirë, i drejtë dhe i mençur… me të vërtet një Magjistarë i Bardhë  që me forcat e tij shumë të pastra si dhe me metodat e tij të zhvilluara, mund të ketë akses në informacione që i përkasin së shkuarsë apo së ardhmes së largët. Di se çfarë ndodh brenda dhe jashtë Shkollës duke ruajtur sigurinë nga sulmet e shpeshta të forcave të kaosit. Bashkë me Dabëlldorin, ka në anën e tij dhe aleatë me të cilët bashkwpunon, si Foks, Feniksin e artë, zogun e zjarrtë, që me zërin e tij aktivizon forcat e Dritës dhe të Jetës dhe që me lotët e tij, shëroi Harin nga vdekja e sigurt në një prej aventurave të tij. Fjalët çelës: Magëllsat: Janë njerëzit e sotëm, jeta e të cilëve është e automatizuar. Funksionet e tyre janë të droguara nga komfortet e jetës materiale. Nuk shohin asgjë përtej kufizimeve të shqisave të tyre që përcaktojnë realitetin… nuk besojnë se ekzistojnë gjëra të tjera në jetë. Magëllsat nuk mund të deportojnë në botën e magjistarwve, ekzistencën e të cilëve nuk e pranojnë, sepse brenda vetes i kanë frikë. Magjistarët: Maja, është bota e iluzionit në filozofinë Lindore. Ky dimension i referohet botës së ndjenjave, ku gjithçka është e shpërbëshme dhe relative. Loja e dualizmit është loja e magjistarëve. Magjistari është ai që luan si jeta iluzionare… krijon realitete të figurshme ,por të besueshme dhe të “vërteta” nga ndjenjat. Por kurthi i magjistarit gjendet tjetërkund, gjendet në anën tek e cila luan, tek skuadra që është futur… qëllimeve të cilat u shërben. Prandaj flitet për magjinë e “Bardhë” dhe të “Zezë”.  Hoguarts:  Është Shkolla e Magjisë tek e cila gjenden mësues magjie dhe shkojnë vetëm  fëmijë të cilët trashëgojnë nga prindërit e tyre një perceptim magjik të jetës. Fantazia e tyre është e gjallë dhe mund ta shohin jetën me një sy pozitiv, ku gjithçka është e mundur… në Hoguarts mësojnë se si ta bëjnë realitet ato që duan, ato që shohin më sytë e fantazisë… Fantazia aktivizon pikwpamjen pozitive për jetën, ku gjithçka është e mundur, mjafton që të përpiqesh… Magji, është shkenca, dija me anë të së cilës dikush mund të realizojë atë që sytë e fantazisë ëndërrojnë. Vetëtima: Simbol qiellor i fuqisë së zjarrtë shpirtërore . Fuqia e vullnetit të lirë. Është forca e pastër. Gjarpëri: Si zvarranik horizontal, simbolizon materien në  shprehjen e saj të errët. Vertikal, si tek pema e protoplast, është simbol i Vëmendjes dhe Diturisë. Si dragonjtë e diturisë, gjarpërinjtë fluturues, që hedhin zjarrë, që do të thotë se përdorin shkëndijën mendore. Volldemort: (mort ç vdekja) është padroni i vdekjes. Fuqia shkatërruese. Dabëlldor: Emri i tij do të thotë dy-dyersh, shprehje alegorike e Initacionantit, që është i lidhur me dimensionin apokrifik të jetës. Fjalët e Magjisë: skeptomorfoza të drejtuara që çlirojnë fuqitë e tyre me fjalë që shqiptohen me një mënyrë të theksuar. Pasqyra: realitet fenomenal që projekton dëshirat tona. Një dimension gënjeshtarë që burgos shpirtin dhe nuk të çon asgjëkundi. Feniksi: Simbol i lavdisë dhe fitores së jetës mbi vdekjen. Zogu i artë e i zjarrtë ringjallet nga hiri i tij. Përpjekja e drejtë që kurorëzohet me gjethet e dafinës. Postuar me: 2014-08-05 16:57:21

asamblejanderkombetare

Asambleja Vjetore Ndërkombëtare e Akopolit të Ri - 2014

Organizmi Ndërkombëtar ''Akropoli i Ri'' ka realizuar Asamblenë e tij Vjetore në qytetin e Zagrebit (Kroaci). 250 Delegatët e 60 shteteve pjesëmarrëse kanë paraqitur aktivitetet e ONAR (Organizmi Ndërkombëtar Akropoli i Ri) në sektorët e tij të ndryshëm: Filozofi, Kulturë dhe Vullnetarizëm dhe kanë koordinuar programet e reja për vitin në vijim. Marrëveshjet e Asamblesë janë pranuar në një unanimitet që tregon vendosmërinë e Organizmit për të realizuar aktivitete që ndihmojnë në përmirësimin e individëve dhe shoqërive nëpërmes edukimit filozofik dhe angazhimit për të vazhduar programet e tij në favor të Ambientit dhe aktiviteteve sociale. Rezumeja Vjetore që ka paraqitur Drejtoria e ONAR ka shfaqur një rritje në fushat e veprimit në të gjithë botën. Gjithashtu janë hapur delegacione të reja në Bjellrusi, Shqipëri, Korenë e Jugut dhe Bosnie Hercegovinë. Postuar me: 2014-08-05 15:03:28 asambleja e pergjithshme nderkombetare akropoli i ri qender filozofike kulturore

Rreth Nesh
Akropoli i Ri është një Organizëm Ndërkombëtar Kulturor dhe Filozofik që gjëndet në mbi më shumë se 55 shtete dhe mbledh më shumë se 15.000 anëtarë aktivë.

Ashtu si edhe qindra mijra miq të cilët shprehen në më tepër se 15 gjuhë të ndryshme dhe përfaqsojnë një gamë të gjërë prejardhjesh kombëtare, besimesh fetare dhe trashëgimnish kulturore, duke përbërë një shembull të mrekullueshëm mirëkuptimi dhe bashkëjetese sociale.
Artikujt e Fundit
Fjale te urta

''Ajo që kurrë nuk u realizua, nuk u bë si arsye se nuk e dëshironim mjaftueshëm''

Nikos Kazantzakis

''Skllavëria nuk është vetëm një detyrim fizik por kryesisht një qëndrim mendor''

Jorge Angel Livraga

''Dashuria nuk kërkon perfekten, por shndërron të mangtën në perfekte''

S. Keen

''Fuqia nuk vjen nga aftësia fizike, por nga vullneti i panënshtrueshëm''

Mahatma Gandi

''Veprimet e mira i japin fuqi vetes tonë dhe frymëzojnë veprime të mira dhe tek të tjerët''

Platoni

''Veprimet e mira i japin fuqi vetes tonë dhe frymëzojnë veprime të mira dhe tek të tjerët''

Platoni

''Vetëm me zemër sheh mirë. Esencën nuk e shohin sytë''

A. Saint Exupery

''Nuk je një pikë në oqean. Je i gjithë oqeani në një pikë''

Rumi

''Duhet të rrezikosh të shkosh shumë larg, që të mësosh se sa larg mund të shkosh''

T.S. Eliot

''Kur ankohesh për të keqen, e dyfishon atë. Kur qesh me të, e eliminon atë''

Konfuci

''Shpresa me guxim është liri. Shpresa me dyshim është burracakëri''

G. Gurdjieff

''Ti thyesh kufinjtë. Të vdesësh dhe të thuash: vdekja nuk ekziston''

Nikos Kazantzakis

''Nderoni të vërtetat me vepra''

Helena Petrovna Blavatski

''Ngjarjet nuk përbëjnë dëshpërim, por aftësia për ti kapërcyer denjësisht është lumturi''

Mark Aureli

''Është një lloj argëtimi të bësh të pamundurën të mundur''

Walt Disney

''Katër janë virtytet e mëdha të një njeriu: Trimëria, Dituria, Dashuria, Miqësia''

M. Ueshiba

''Jemi të gjithë të zhytur brenda në baltë, por ama disa prej nesh shohim yjet''

Oscar Wilde

''E ardhmja u përket atyre që besojnë tek bukuria e ëndrrave të tyre''

E. Rusvelt

''Liria e tepruar duket sikur shndërrohet në skllavëri të tepruar''

Platoni

''Kur jep fjalën tënde është si të kesh dhënë një pjesë të vetes tënde''

Georgios Alvarado Planas

''Për të mençurin asgjë nuk është e huaj apo e pa arritshme''

Antisteni

''Në çështjet e ndërgjegjes nuk ka vend ligji i shumicës''

Mahatma Gandi

''Kërko nga virtyti të të rrëfejë sekretin e lumturisë''

Viktor Hugo

''Rruga më e afërt midis dy njerëzve është ... një buzëqeshje''

''Nuk ekziston asgjë e pamundur për atë që do të përpiqet''

Aleksandri i Madh

Lumturia krijohet atëherë kur ato që mendon, ato që thua dhe ato që bën, gjenden në harmoni'' 

Gandi
Copyright © Akropoli i Ri - Albania 2014 Na kontaktoni Artikuj Aktivitete Me se Merremi Rreth Nesh Kreu